Het witte bestaan

Je vrienden zullen nooit op papier bestaan,
ze blijven liefst van vlees en bloed, ver van papier vandaan
en waar jij ook mee zwaaien zult, ze zullen het wel lezen
maar nooit zal er zo’n witte wolk zich om hun kop begeven.

Zo’n nare, witte wolk die je maar niet kwijt kunt raken.
Je loopt ermee naar buiten en je jas blijft weer eens haken.
In de tram daar kruist het meisje tegenover juist haar benen
maar door die dikke wolk zie jij alleen gelakte tenen.

Je komt te laat op feestjes en de liefde blijft niet hangen
want zeg nou zelf: wie wil er nou een kerel
die je op papier moet vangen? Zo ben je hier,
zo ben je daar, je witte wolkenwangen
immuun voor alle lippenstift maar
al met een woord gevangen.

M.H.Benders